Το κακό με τις σοβαρές σχέσεις είναι ότι πάντα κάτι σου αφήνουν. Ένα σημάδι κάτω από χαμόγελο που φαίνεται μόνο όταν σοβαρέψεις και εσύ το ξέρεις και έστω ψεύτικα συνεχίζεις να χαμογελάς. Μια ρυτίδα που με ένα παράλογο τρόπο θες να κρύψεις από τους άλλους ακόμα και όταν έχεις συνειδητοποιήσει πως δεν ευθύνεσαι εσύ για αυτήν. Θυμάμαι εκείνο το κορίτσι θα ήμουν ψεύτης αν έλεγα ότι δεν υπάρχουν στιγμές που περνά από το μυαλό μου να τα κάνει όλα μαντάρα με ένα χαμόγελο και φύγει. Και αυτή θα με θυμάται σίγουρα τι στο καλό, τέσσερα χρόνια υστερία μέσα στην πιο κλειστή κοινωνία του σύμπαντος. Αλλά το κορίτσι και το αγόρι έχουν αλλάξει πέρασαν άπυρες καταστάσεις από τα μάτια του κάθε ένα μας ξεχωριστά και μεταλλαχτήκαμε σε αυτό που απαιτούσαν οι ανάλογες συνθήκες. Ξέρω ότι αν ήμουν εκείνος που την είχε ερωτευτεί θα έτρεχε να την βρει και αυτή αν ήταν εκείνη θα μου έδινε μια ευκαιρία. Αλλά τώρα με το ζόρι θα κοιτάξει ο ένας τον άλλον για μια στιγμή και αν αυτό γίνει θα γίνει κατά λάθος. Κάθε φορά που την βλέπω θυμάμαι την ιστορία από την αρχή μέχρι το τέλος αλλά πάντα λίγο πιο συρρικνωμένη από την προηγούμενη μέχρι που κάποια στιγμή θα την ξεχάσω εντελώς και θα πρέπει να την διαβάσω για να την θυμηθώ. Όταν την είχα δει για πρώτη φορά τα μαλλιά μου ήταν μακριά και από μέσα ξυρισμένα και σαν να μην αρκετό όλο αυτό το πανηγύρι στο κεφάλι μου είχα και μια λευκή λεπτή τούφα. Εκείνη ξανθιά με μπλε μάτια κοπελίτσα περιποιημένη και μετρημένη. Δεν μπορώ να πω ότι ήμασταν τα δυο αντίθετα υπάρχει και το ενδεχόμενο να ήταν πιο τρελή από εμένα. Αλλά όταν την πρώτο κοίταξα ήξερα ότι δεν ήταν από τα κορίτσια που θα ασχοληθούν με τύπους σαν εμένα και ασφαλώς την ερωτητικά! Πέρασαν πολλά σχέδια επίθεσης από το μυαλό μου πολλά από αυτά τα θαμάζω ακόμα και σήμερα αλλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί διάλεξα το χειρότερο... Το οποίο είχε και την ονομασία χαρτονόμισμα... Και είχε να κάνει με ένα χαρτονόμισμα στο οποίο περιέγραφα τα αισθήματα μου για αυτήν και αν θυμάμαι καλά το προσχέδιο απαιτούσε μεγαλύτερο χαρτονόμισμα και έτσι μείωσα το κείμενο. Εδω πρέπει να αναφέρω ότι δεν είχαμε ξανά μιλήσει και το κόλπο ήταν να της δώσω αυτό το χαρτονόμισμα λέγοντας της ότι είναι κάτι χρήματα που μου είχε δανείσει σε μια εκδρομή και όλο αυτό για να μη το καταλάβει η παρέα της που ήταν και το ζητούμενο. Αν δεν κάνω λάθος την κυνηγούσα σε δυο διαλύματα να της το δώσω. Και εκείνη δεν το έπαιρνε γιατί δεν με ήξερε και γιατί δεν της το χρωστούσα αλλά τελικά το δέχτηκε όταν κατάλαβε πως με κοιτά παράξενα ο γυμνασιάρχης. Θυμάμαι την πρώτη επαφή που ήταν σε εκδρομικό λεωφορείο αυτή καθόταν πίσω μου εγώ είχα το χέρι μου τον αυχένα και αυτή στο μπροστινό κάθισμα. Έτσι τυχαία συναντήθηκαν και έμειναν ενωμένα για τα επόμενα τέσσερα χρόνια κατά κάποιο τρόπο. Θα ήταν πραγματικά υπέροχο να μπορούσα να σας περάσω μέσα από ένα κείμενο όλη αυτή την μαγεία της στιγμής. Και άλλες όμορφες με γράμματα κλάματα και εμένα να μη μπορώ να περπατήσω για έξι μήνες αλλά αυτά θα σας τα διηγηθώ σε αλλά φεγγάρια. Είχαμε αρκετούς χωρισμούς στην διάρκεια αυτής της ιστορίας και παίρνω το μεγαλύτερο φταίξιμο πάνω μου. Το ότι ήμουν η αρχή σε αυτό που εξελίχτηκα σήμερα μαρτυρά πολλά και θα ήταν απερίσκεπτο να ισχυριστώ το αντίθετο. Το κακό με τους πολλούς χωρισμούς ήταν πως ο τελευταίος ήταν εντελώς άδειος. Χωρίσαμε ήσυχα χαθήκαμε ήσυχα και ίσως και οι δυο να πιστεύαμε πως θα ξανά βρεθούμε. Κάποια στιγμή έμαθα ότι έχει παντρευτεί και το έμαθα αφού είχε κάνει και ένα παιδί. Πιστεύω ότι τότε ήταν που κατάλαβα πως αυτή η ιστορία είχε τελειώσει οριστικά. Εκείνο το βράδυ το ξόρκισα με ένα μπουκάλι ρούμι και δυο πακέτα άφιλτρα όπως άξιζε στις μεγάλες στιγμές. Μου φαινόταν εντελώς άδικο γιατί θα μπορούσαμε να ζήσουμε πολλά περισσότερα είχα ένα διαμέρισμα μακριά από όλους αυτούς που ήξεραν. Γιατί ως τώρα δεν είχα μπει στην διαδικασία να την ψάξω να την φωνάξω να έρθει εκεί που ξέφυγα εγώ? Γιατί με πόνεσε τόσο εκείνη την μέρα που έμαθα ότι είναι ξένος άνθρωπος και όχι την προηγούμενη? Όλες οι σοβαρές σχέσεις μας αφήνουν ένα μικρό σημάδι και κάποια στιγμή μαζεύονται τόσα που πια δεν υπάρχει χώρος για καινούρια. Τότε όμως είχα πολλά περιθώρια ακόμα και μέχρι σήμερα τα έχω εξαντλήσει.
θες να μου πεις κάτι πάνω σε αυτό?