Κυριακή 12 Ιανουαρίου 2014

Μια ζωή που άλλος την έζησε και άλλος την χρεώθηκε


Για και χαρά είμαι ο Εμμανουήλ και αυτό είναι το προσωπικό μου blog. Εργάζομαι σπάνια συνήθως αν βαριέμαι θανάσιμα η αν μου αρέσει η δουλειά που μου προσφέρουν. Ζω από δωρεές κάποιες φορές είναι περισσότερες από όσες χρειάζομαι και άλλες είναι λιγότερες και δεν είμαι από τους ανθρώπους που μπορούν να κρατήσουν μια λογική ισορροπία. Μια ερώτηση που μου κάνουν συχνά όσοι με ξέρουν από το περιοδικό είναι μέχρι πόσα έχω φτάσει να βγάλω τον μηνά, το ρεκόρ μου είναι 1530ε και η μεγαλύτερη δωρεά είναι αυτή του ενοικίου αλλά συνήθως μου δίνουν χρήματα για τσιγάρα και όχι για το ενοίκιο. Η σελίδα που με χρηματοδοτούν είναι  αυτή και απευθύνετε στο εξωτερικό αφού στην Ελλάδα ήταν μια καθαρή αποτυχία. Μου αρέσει να γράφω και να βοηθάω πότε φίλους πότε αγνώστους και πότε με εθελοντική εργασία. Μου αρέσουν τα ταξίδια και για αυτό δεν θα με βρεις σε ένα στάσιμο μέρος. Απλά ξυπνώ άσχημα ένα πρωί και παίρνω το αεροπλάνο για οπουδήποτε αλλά κυρίως Ελλάδα. Η πόλη που μου άρεσε περισσότερο από όσες έχω δει είναι η Θεσσαλονίκη. Αν είναι να πεθάνω κάπου ας γίνει εκεί και μετά ας σκορπίσουν την στάχτη μου στην θάλασσα.  Από τις ιστορίες που θα σας διηγηθώ μα αρέσουν περισσότερο αυτές που έζησα την νύχτα που έκρυβαν μια μεγάλη απόφαση και απαιτούσαν ταχύτητα. Θα σας πω και για τις δουλειές που έκανα παλιότερα. Εδω υπάρχει αρκετό πράγματα να αναφέρουμε μπορεί να σταμάτησε το επιχειρηματική μου δράση στα 23 αλλά ως τότε είχα φτιάξει 5 μαγαζιά. Μετά με έκλεψε το εμπόριο που αν δω κάτι ενδιαφέρον θα ασχοληθώ. Τα περισσότερα χρήματα τα έβγαλα από εμπόριο χρυσού και γραμματοσήμων αλλά περισσότερο από όλα μου άρεσαν οι αντίκες που έχω πολλά να μάθω ακόμα. Μου αρέσουν τα game το γράψιμο και η οδήγηση η εξαιρετικά γρήγορη οδήγηση αλλά σε τοποθεσίες που δεν κινδυνεύει κάποιος τρίτος, άνθρωπος η ζώο. Περνώ πολλές ώρες μέσα στο διαμέρισμα διαβάζοντας άρθρα παίζοντας game και πίνοντας ανά διαστήματα. Γενικά προσπαθώ να ξεφύγω από ένα παρελθόν που με καταδιώκει. Τότε μπορεί να μου άρεσε και τώρα ακόμα να βλέπω ενδιαφέρων όλα όσα έγιναν αλλά μοιάζει σαν μια ζωή που άλλος έζησε και την χρεώθηκα εγώ. Αν όχι όλα αυτά που θα γράψω τα περισσότερα θα είναι ανορθόγραφα. Δεν θέλω να τα διορθώνω τα κείμενα μου αν και το πρόγραμμα που χρησιμοποιώ για γράψιμο μου τα υπογραμμίζει με μια κόκκινη γραμμή θέλω να τα κρατήσω. Πιστεύω ότι τα ορθογραφικά και τα συντακτικά λάθη δίνουν έναν ξεχωριστό χαρακτήρα σε ένα κείμενο.


θες να μου πεις κάτι πάνω σε αυτό?